اگر فضا می‌توانست حرف بزند، چه صدایی داشت؟

به همین دلیل ، اگر در فضا باشید ، هیچ صدایی نخواهید شنید. حتی اگر در کهکشان های دیگر سر و صدایی وجود داشته باشد ، به دلیل مساحت کهکشان و مسافت های زیادی ، این صداها هرگز به ما نمی رسند.

جو کیهانی عمدتاً ساکت است ، اما کاملاً آرام نیست. سیاهچاله ها ، گازها و مولکول ها در نزدیکی سیارات یا اطراف افق وجود دارد که می تواند باعث لرزش شود. با این حال ، این صداها بسیار پایین تر از دامنه شنوایی بشر هستند و ما نمی توانیم آنها را بشنویم.

به عنوان مثال ، اخترشناسان با تجزیه و تحلیل امواج فشار گاز در اطراف یک سیاه چاله بزرگ در توده کهکشان فارسی ، صدای BAM را شبیه سازی کردند ، که تقریباً کمتر از اکتاوها از وسط پیانو است. یعنی صدایی که مرد هرگز قادر به شنیدن آن نبود.

همچنین ، سنسورهای صدا موفق به برداشتن وزش باد در جو رقیق مریخ شده اند ، اما به دلیل نازک بودن جو سیاره ، فرکانس این صداها بسیار کم و خارج از محدوده شنوایی انسان است.

به تازگی ، دانشمندان توانسته اند با استفاده از روشی به نام Sonification ، داده های مکانی را به انسان های شنیدنی تبدیل کنند. به این ترتیب ، داده های نجومی که معمولاً برای گوش انسان قابل شنیدن نیست ، شکل های صوتی می شوند و آهنگ های پنهان جهان را آشکار می کنند.

تیمی از دانشمندان با تجربه موسیقی از نظر علمی و شنونده ، داده های فضایی را به روشی دقیق و جذاب بازسازی کردند. این روش برای نابینایان و از نظر بصری ضعیف است. از آنجا که آنها می توانند از طریق صدا با اسرار فضا ارتباط برقرار کنند و اطلاعات جدیدی درباره جهان کسب کنند.

این فضا هنوز پر از صداهای ناشناخته است. به عنوان مثال ، با صدای متفاوت و مرموز که هنوز کشف نشده است ، فضای بسیار متراکم ای روی زهره دارد.

ناسا همچنین داده های X -ray را به صداهای مختلفی تبدیل می کند که می تواند تجربه متفاوتی در برقراری ارتباط با جهان به ما بدهد.

منبع: فارو