رد پای یک پیش‌داوری در مغز | چرا با بعضی‌ افراد راحت‌تر معاشرت می‌کنیم؟

-، فرخند رفایی: این که چرا برخی افراد به راحتی با دیگران باز می شوند در حالی که برخی دیگر ترجیح می دهند در حاشیه بمانند یکی از سوالات دیرینه در علوم اعصاب و روانشناسی است. اکنون تحقیقات جدید نشان داده است که پاسخ به این سوال ممکن است در فعالیت های عصبی باشد که حتی قبل از حرکت و نزدیک شدن به دیگران در مغز شکل می گیرد.

به گزارش وب سایت Science Alert، محققان با بررسی مغز نوعی ماهی به شواهدی دست یافتند که نشان می دهد مغز این حیوانات قبل از انجام رفتارهای اجتماعی تحت نوعی «آماده سازی عصبی» قرار می گیرد. گورخرماهی یکی از پرکاربردترین مدل ها در علوم اعصاب است، زیرا آنها مهره داران هستند و برخی از خصوصیات بیولوژیکی را با انسان به اشتراک می گذارند.

در این آزمایش، دانشمندان در حین مشاهده ماهی های دیگر، فعالیت مغز ماهی را زیر نظر گرفتند. نتایج نشان داد زمانی که ماهی تصمیم می گیرد به سمت جفت خود حرکت کند، چند ثانیه قبل از شروع حرکت، الگوی خاصی از فعالیت عصبی در مغز ظاهر می شود.

این فعالیت در بخشی از مغز به نام “پالیوم” مشاهده شد. ناحیه ای که با رفتارهای پیچیده تری مرتبط است و عملکردی مشابه با بخش هایی از مغز انسان مانند آمیگدال و هیپوکامپ دارد. این ساختارها نقش مهمی در پردازش احساسات، ذخیره خاطرات و ارزیابی نشانه های اجتماعی دارند.

جالب اینجاست که این الگوی عصبی تنها زمانی دیده می شد که تصمیم به تعامل با ماهی دیگری گرفته شد. وقتی ماهی ها به سادگی یک نقطه متحرک را دنبال کردند، چنین فعالیتی در مغز آنها مشاهده نشد. به عبارت دیگر، مغز برای هیچ نوع حرکتی آماده نبود، بلکه به طور خاص برای تعاملات اجتماعی آماده بود.

محققان همچنین دریافتند که این فعالیت عصبی در ماهی‌هایی که رفتار اجتماعی بیشتری داشتند قوی‌تر بود. در واقع، هر چه ماهی تمایل بیشتری به نزدیک شدن به ماهی های دیگر داشته باشد، سیگنال های عصبی آن قبل از حرکت قوی تر می شود.

برای تایید نقش این ناحیه مغزی، دانشمندان از لیزر برای از بین بردن برخی از سلول‌های پالیوم که با رفتار اجتماعی مرتبط هستند، استفاده کردند. پس از این مداخله، رفتارهای اجتماعی ماهی به طور قابل توجهی کاهش یافت. این نتیجه ای است که اهمیت این مدار عصبی را تایید می کند.

محققان همچنین خاطرنشان کردند که تعاملات اجتماعی زمانی بیشتر رخ می دهد که حرکات دو ماهی با یکدیگر هماهنگ باشد. این نتیجه نشان می دهد که هماهنگی حرکت و ارتباطات اجتماعی ممکن است رابطه عمیقی با یکدیگر داشته باشند.

اگرچه این مطالعه بر روی گورخرماهی انجام شد و نتایج آن را نمی توان مستقیماً به انسان تعمیم داد، اما محققان معتقدند مکانیسم های مشابهی ممکن است در مغز پستانداران و انسان وجود داشته باشد.

اگر این فرضیه در تحقیقات آینده تأیید شود، یافته های جدید می تواند به درک بهتر تفاوت های فردی در رفتار اجتماعی و حتی توسعه راهبردهایی برای کمک به افرادی که در برقراری ارتباط با دیگران مشکل دارند، منجر شود.