روایت سوگواری مردمی که داغ شهادت عزیزانشان با عزای حسینی گره خورد

شهروندی آنلاین: امسال در هر گوشه این سرزمین غمگین، دخترانی هستند که عروسک هایشان زیر آوار زیر باروت رها شده است. تصاویر تلخی در قبور دانش آموزان مدرسه شجرات طیبه میناب الشهدا به چشم می خورد.

امسال که مداح از دلتنگی و انتظار خانواده ها می گوید، همه نگاه ها به سمت والدینی می رود که با عکس فرزندانشان به هیئت آمده اند. در آخرین شب عزاداری در نزدیکی محل شهادت رهبر امت، وقتی مجلس مملو از اشک است، مرز بین مصیبت ها از بین می رود. معلوم نیست این اشک ها فقط برای ظلم کربلاست یا برای زخم های تازه نشسته بر پیکر ملت.

گویی این رسم این سرزمین است; هر وقت گرما شدید می شود، محرم می آید. هر چه دلها خسته شود صداش بلندتر می شود یا حسین. مردم هر گاه احساس کنند چیزی کم است، دوباره در زیر پرچم سیاه عزای امام حسین (علیه السلام) یکدیگر را می یابند. محرم امسال برای پدرانی که سکوتشان سنگین تر از اشک هاست و مادرانی که همچنان بر فریم عکس ها زمزمه می کنند.

این قاب ها حکایت مردمانی است که زخم عمیق خود را به عاشورا پیوند زدند و زیارتگاهی ساختند تا از زیر آوار بیرون بیایند. مردمی که یک سال دیگر از تاریخ جنگ و باخت خود را پشت سر گذاشته اند. اینجا ایران است سرزمینی که هر مکان ممنوعه ای پناهگاهی در گرمای بی پایان است.

تجسم سرخ «عطش آتش» در فسا
بزرگترین میدان تعزیه کشور در تپه صاحب الزمان روستای صحرارود است. در این آیین حماسی راویان علاوه بر فاجعه کربلا، صحنه فرار فرشتگان جوان از مدرسه درخت طیبه میناب را بازآفرینی کردند تا نشاط فرهنگ ایثار و مقاومت را به تصویر بکشند.

عاشورا در حرم میناب الصغیر
معراج مطهر و حرم شهدا در روز عاشورا میزبان دانش آموزان مدرسه درخت مهربانی و زائرین عزادار بود که اشک های خود را به نذر کربلا نثار کردند. این سرزمین مبارک امسال دعای مجسم و مصور برای ظهور ظلم بوده است.

وداع در کنار رهبر شهید
ششمین و آخرین شب عزاداری سیدالشهدا (علیه السلام) در شب شهادت امام سجاد (علیه السلام) با حضور جمع کثیری از مردم خیر در محل شهادت حضرت آیت الله العظمی سید علی الحسینی خامنه ای با یادآوری رابطه سرخپوشان و پیروان امام زمان علیه السلام برگزار شد.

زمزمه های ماتم بر دیوارهای قلعه مجروح
تسلیت دهه اول ماه محرم الحرام با صدای حاج منصور ارضی در مسجد ارگ تهران. این آستان که با بمباران جنگ چهل روزه با پرچم های سیاه و اشک های عزاداران آسیب دیده بود، بار دیگر به پناهگاه دل های پریشان تبدیل شده است.