زخمی که به بیستون زد و حمایتی که به انتظار نشسته است

الهمشهری آنلاین_سحر جعفریان عصر:نیمه شب 23 مارس 1404 را فقط کارگران کارخانه کاشی و سرامیک بیستون که در آن زندگی می کردند باور می کنند. نیمه‌های شب در نیمه‌های جنگ تحمیلی سوم، انفجار موشک در کارخانه‌ای بزرگ در شهر صنعتی زاگرس در حومه کرمانشاه، ۱۵۰۰ میلیارد تومان را تخریب کرد (برآورد اولیه).

قسمت اول؛ تولید صفر و جنگ 1500 میلیارد تومان
ساعت حدود یک و نیم صبح رسید. هر از گاهی شیفت شب به کارخانه شهر صنعتی زاگرس در شمال شرقی کرمانشاه، درست در دامنه رشته کوه زاگرس می رسد. حدود 150 کارگر کار می کنند. صدای گوینده را می شنود که می گوید: «…اکنون آغاز موج پنجاه و سوم صدوق 4…». و بین آنها صدای اسد رحمانی مدیر تولید است. ناگهان صدایی بلند شد… و چند ثانیه سکوت شدید، سپس سوت، و سپس گرد و غبار، خون، دود و آوار. برخی از کارگران محافظت شده و برخی دیگر به دلیل شوک بی حرکت هستند. اما همه به مرگ، حسرت، کارخانه، بیکاری، خرج خانه و البته آقا جلال فکر می کنند.

قسمت دوم؛ سر جلال کورلئونه
جلال فتوحی، تاجر و مدیرعامل این کارخانه، کرد است و کرمانشاهی نیست. وی ترک تبار و اهل تبریز… و دارای سابقه طولانی در زمینه تجارت و صنعت مصالح ساختمانی است. فتحی در اوایل دهه 90 به کرمانشاه آمد و همان کارخانه (کاشی و سرامیک) را خرید. دغدغه او ایجاد فرصت های شغلی در رشته های خاص است… اندکی پس از سقوط موشک و انفجار بزرگ، پژمان رضایی، رئیس کنترل کیفی، نام آقا جلال را در لیست تماس تلفن همراهش جستجو می کند. او ترسیده و ترسیده است. با این حال دوباره زنگ می زند: «صد جمله بی ربط را تکرار کردم تا بالاخره گفتم آقا کارخانه را بزن.» بیگمن، پس این همه نگرانی و شفاهی، فقط «یکی، این اتفاق براشون افتاده یا نه؟» با شنیدن این حرف آقا جلال غریبه برای همه کرمانشاهی ها عزیز شد… و بعد از چند ساعت از تهران می آید. اما قبل از او، دانش‌آموزان مدرسه‌ای که او در روستای مجاور ساخته بود به دنبال کمک آمدند. عده ای هم آمدند کلید خانه هایشان را به نشانه حسن همجواری و دوستی به آقا جلال و دیگر کارگران غیر بومی تحویل دادند و گفتند: سلام، غصه نخورید، خدا هست، ما هم به شما کمک می کنیم.

قسمت سوم؛ کاشی های شکسته و کارگران مضطرب
آتش انفجار هنوز مهار نشده است و دود غلیظی در انتهای محوطه کارخانه دیده می شود، جایی که آقای جلال دستانش را بالا می گیرد تا آوارها را از بین ببرد. ساختمان جدید محل اسکان خانواده تعدادی از کارگران ویران شد، ساختمان اداری نیز آسیب دید، بیش از 30 درخت بلند شکسته شد، قطعات تیز موشک به خطوط تولید رسید و تنور نان و دستگاه چاپ دیجیتال نیز از بین رفت… هوا از بوی سوخته چوب، پلاستیک و خاکستر داغ عبور کرد. تلفن های همراه برای لحظه ای زنگ نمی زنند. زنان و کودکان نگران کارگران هستند که پس از تماس تلفنی… یکی از کارگران زخمی شده است.

قسمت چهارم; کارخانه ای بنویس، آیه را بخوان
نزدیک صبح که آتش انفجار خاموش شد، جان کارگران به آتش کشیده شد. سرخی شعله های آن به مردمک چشمانشان رسید و جلال فتاحی می دید: حق دارند نگران باشند. با این حال، کارخانه به شدت آسیب دید. خط تولید کاملاً از کار افتاده بود و بسیاری از قطعات آن آسیب دیده بود. با خود می اندیشیدند که طرح توسعه کارخانه (ساخت مرحله جدید با هدف اشتغال زایی و رونق صادرات) هیچ است و حالا وقت تعدیل و جداسازی است…» بیش از 550 کارگر در کارخانه این تاجر جوان به تولید انواع کاشی از خاک مرغوب ایران مشغول بودند و هنوز هم مشغول تولید هستند. یک خانواده…» او کمی خجالتی است از بیان آنچه در دلش می گذرد، چند روز پس از حمله موشکی به آقا جلال پیامک می دهد: «دلت درد نکند. دوباره می سازیم…»

قسمت پنجم؛ خاک وطن کار آنهاست
ما به بسیاری از کشورها صادرات داشته‌ایم؛ کشورهای توسعه‌یافته که از شنیدن آن‌ها تعجب می‌کنند، بلژیک یا چین، کاشی‌هایی را که از ایران می‌خرند، نمی‌توانند تولید کنند؟، شیوا، مدیر فروش کارخانه، این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «از ایران می‌خرند، چون خاک ایران خیلی خوب است. خاک یکی از مواد اولیه اصلی تولید کاشی است. در واقع مولکول های خاصی در خاک ایران وجود دارد که محصول را قوی تر می کند.

وی که در یکی از سه حمله موشکی دشمن به این کارخانه حضور داشت، با تایید اینکه 60 درصد تولیدات کارخانه به بیش از 20 کشور صادر می شد، می گوید: جنگ همه چیز را نابود کرد و اکنون هیچ حمایتی وجود ندارد.

قسمت ششم; تراژدی جنگ و رنج سرامیک
ایران به دلیل ظرفیت غنی استخراج خاک، یکی از بزرگترین کشورهای تولید کننده و صادرکننده سرامیک در خاورمیانه و جهان است. بر اساس آخرین آمار منتشر شده از سوی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی کشور، کاشی و سرامیک ایران به بیش از 50 کشور جهان از کشورهای همسایه مانند عراق، پاکستان، افغانستان و حوزه خلیج فارس به کشورهای اروپایی و کشورهای مستقل مشترک المنافع (تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان) صادر می شود. این در حالی است که بر اساس آخرین اطلاعات سایت انجمن تولیدکنندگان کاشی و سرامیک ایران، بیش از 145 واحد تولیدی در زمینه کاشی و سرامیک در کشور فعالیت می کنند که با وجود ظرفیت تقریبی و پیش بینی شده 750 میلیون مترمربع، سالانه تنها 500 میلیون مترمربع تولید می کنند.