ما می‌رویم تا سال آینده که معلوم نیست چه خواهد شد

Hamshahri Online: اگرچه وی در بیمارستان بود ، اما متعهد شد كه یادداشت خود را برای ما ارسال كند. نام ستون اواخر آفرینش روزانه سال خصوصی جشنواره “بهترین سالهای زندگی ما” بود. مرحوم الزمی در چهار شماره ویژه خاطرات خود در روزهای جشنواره فجر نوشت و او سالهایی را تجربه کرد که در زندگی او بهترین بودند. این یکی از عشق به فیلم هایی بود که با سینما زندگی می کرد. او سینما را که سالها ترجمه شده بود ، مطالعه کرده بود ، عشق خود را به سینما و جنبه های مختلف آن نوشت.

در چند سال گذشته ، او به ترجمه رمان های داستایوفسکی ، که منتشر شده اند ، متمرکز شد. مشاهدات اخیر وی در فجر از هامشاهری نشان می دهد که عشق در سینما چه چیزی بوده و مکان مهمی در سینما است که زندگی او را اشغال کرده است. این عنوان آخرین یادداشت او بود: “رویای بیداری”بشر ما مشاهده آن و ستایش امید را که در نوشتن آن است مرور می کنیم و آن را عاشق سینما و عشق به زندگی با خودمان می کنیم. روح او خوشحال و عزیز است.

خواب بیدار

رفتن به سینما همیشه در یک رویا عملی است. این که آیا ما فیلم را در فضای تاریک تئاتر سینمایی می بینیم ، یا اکنون که هر تلفن خود یک نمایشگاه است.

چه در آن سالها ما از این سالن فعال بودیم ، یا تاکنون تاکنون ، تماشای فیلمی که پنج سال در معرض خطر است ، سینما هنوز دید خود را حفظ می کند.

جشنواره فیلم فجر شبیه به سینمای دایره ای است که هر سال از منطقه ما عبور می کند ، و ما به دنبال این نمایشنامه موبایل هستیم و می بینیم ، ما هیجان زده هستیم و دائماً در نظر می گیریم … در یک روز دیگر ما گذشتیم و هستیم آگاه نیست! طی چند روز ، چیزی بیش از پایان این داستان عجیب سینمای ایران وجود ندارد.

امروز ، آخرین مشاهده مجموعه ای از یادداشت های جشنواره نوشته شده است ، و ما تا سال آینده می رویم که نامشخص است. اما رویای سینما پایان آن نیست و کشتی همچنان ادامه دارد ، همانطور که فلینی می گوید. یا به گفته آنگوپولوس ، سیرک سینما به بازی خود ادامه خواهد داد.

فیلم ها می آیند و می روند ، اما ما نمی رویم ، ما و “نوروز” تا یک سال یک سینمای عمومی هستیم. صرف نظر از همه باروها و کلاه گیس های سنتی در این زمان ، من فکر می کنم فقط باید به فیلم ها توجه کنیم ، نه اینکه به هر انتقادی توجه کنیم ، از سینما فرار کنیم ، به سینما برویم ، به خواب ادامه دهیم و در کهکشان بمانیم. ما ساکنان این دنیای شگفت انگیز هستیم و میزان خوشبختی ما در سینما ، یک جشنواره برگزار می شود ، یک فیلم و “بودن” وجود دارد.