مهار یکی از مخرب‌ترین آسیب‌های ناشی از تنش‌های عصبی و بازسازی سیستم ایمنی در مواجهه با شرایط بحرانی

– – یکتا فراهانی: تا همین اواخر اعتقاد بر این بود که صدمات ناشی از استرس و اضطراب طولانی مدت ناشی از شرایط محیطی ناپایدار تنها از طریق روش های ذهنی قابل درمان است. اما یک پیشرفت علمی کاملاً جدید ثابت کرده است که استرس طولانی مدت ساختار بیولوژیکی سلول ها را تغییر می دهد و اکنون دانشمندان راهی برای محدود کردن این تخریب فیزیکی پیدا کرده اند.

اثرات بحران های خارجی در اعماق سلول ها

تحقیقات جدیدی در مورد سیستم ایمنی بدن در حال ظهور است تنش‌ها و استرس‌های شدید اقتصادی ناشی از شرایط جنگ یا بی‌ثباتی اجتماعی به طور قابل‌توجهی باعث افزایش ترشح عوامل التهابی در خون می‌شوند.. این مواد شیمیایی به مرور زمان سد دفاعی بدن را ضعیف می کند و فرد را در برابر کوچکترین ویروس ها و عوارض آسیب پذیر می کند.
دانشمندان با بررسی الگوهای بیولوژیکی دریافتند که سلول های بدن انسان خاطرات این استرس های محیطی را در لایه های اپی ژنتیک خود ذخیره می کنند. این پدیده باعث می شود که حتی در زمان آرامش نسبی، بدن در حالت آماده باش نظامی طاقت فرسا باقی بماند که نتیجه آن تنها خستگی مفرط و کاهش شدید انرژی روزانه است..

کشف آنتی بادی های بیولوژیکی برای کنترل خستگی فیزیکی

به گفته وب سایت علمی PopSci، دستاورد اصلی دانشمندان در این پیشرفت علمی، طراحی یک ترکیب پروتئینی جدید است که می تواند سیگنال های مخرب ارسال شده از مغز به بافت های بدن را در مواقع استرس شدید مسدود کند. این ترکیب هوشمند مستقیماً گیرنده های سلولی را بدون ایجاد بی حسی یا خواب آلودگی هدف قرار می دهد و از تخریب بافت های حیاتی بدن مانند کبد، قلب و رگ های خونی توسط اضطراب روانی جلوگیری می کند.. آزمایشات بالینی نشان داد که استفاده از این فرمول جدید شاخص های التهابی خون را تا حدود 40 درصد کاهش می دهد، حتی در اوج بحران های محیطی، که یک سپر محافظ منحصر به فرد برای سلامت جامعه محسوب می شود.

بیشتر بخوانید:

ترمیم خودکار سیستم گوارشی و اعصاب آسیب دیده

یکی از شایع ترین پیامدهای استرس مزمن در بین افراد دارای مشکلات معیشتی، بروز سندرم های گوارشی و دردهای مبهم عضلانی است. این پیشرفت بیولوژیکی جدید با تمرکز بر بازسازی محور مغز و روده، تعادل میکروبیوم را در شرایط بحرانی حفظ می کند. این تکنیک به باکتری های مفید در دستگاه گوارش اجازه می دهد تا با وجود ترشح زیاد کورتیزول به فعالیت ترمیمی خود ادامه دهند. این رویکرد به معنای پایان دادن به دردهای مزمن، سوء هاضمه عصبی و بی خوابی ناتوان کننده است که مدت هاست در بین عموم مردم به عنوان چالش های غیرقابل رسیدگی تلقی می شده است.