کشف معدن طلای باستانی در دل کوهستان | عکس

به گزارش پایگاه اینترنتی -. به گزارش فرادید: ساکنان محلی از وجود آن آگاه بودند، نویسندگان رومی از آن یاد کردند و منابع اسلامی قرون وسطی بعدی کیفیت طلای رودخانه سیگره را ستودند. با این حال، یک سوال بی پاسخ ماند: آیا امپراتوری روم واقعاً در این منطقه مرتفع پیرنه، استخراج طلای سازمان یافته در مقیاس بزرگ را انجام داد؟

اکنون تحقیقات جدید روشن ترین پاسخ را ارائه کرده است. محققان دانشگاه لاکرونیا و دانشگاه بارسلونا استخراج طلای آبرفتی در دوران روم را در سایت “Les Guiterres de Al” در منطقه Cerdanya در Girona، اسپانیا تایید کردند. با قدمت گذاری نهشته های مدفون در یک مخزن آبی مرتبط با یک سیستم معدنی هیدرولیک، آنها نشان دادند که این شبکه معدنی در زمان رومیان فعال بوده و احتمالاً در اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم پس از میلاد متروک شده است.

“Les Guiterres de Al” در لبه شمال شرقی دره Cerdanya واقع شده است. حوضه ای کوهستانی در کاتالونیا با قله های اطراف آن حدود 2900 متر ارتفاع دارند. امروزه این منظره با دره های فرسوده، لایه های رس و شن و ماسه و بریدگی های عجیب در زمین که با شیب طبیعی منطقه تناسب ندارد، مشخص می شود.

برای باستان شناسان، این نشانه ها فقط فرسایش طبیعی نبودند. آنها بسیار شبیه سازه های معدنی روباز هیدرولیک بودند که در سایر معادن طلای رومی دیده می شد. برخی از این سازه‌ها شکاف‌های طولانی و باریکی بودند که به «کلاغ‌های شانتیلی» معروف بودند و برخی دیگر جبهه‌های معدنی وسیع‌تری از جمله یک گودال بزرگ به طول حدود 300 متر ایجاد کردند. این سیستم ها با کنترل جریان آب و جداسازی ذرات بسیار ریز طلا از خاک باستانی، رسوبات آبرفتی طلا دار را فرسایش دادند. محققان تخمین می زنند که حدود دو میلیون متر مکعب خاک در این منطقه جابجا شده است.

اهمیت این کشف به موقعیت جغرافیایی آن نیز مربوط می شود. این معادن در نزدیکی یولیا لیپیکا، شهر مدرن لیبی قرار دارند. تنها شهر رومی شناخته شده در پیرنه. این شهر در منطقه ای استراتژیک در کوهستان ساخته شده و احتمالاً مرکز اداری و اقتصادی کنترل منابع محلی بوده است.

منابع باستانی قبلی نیز از ارتباط این منطقه با طلا صحبت کرده اند. پلینی کبیر از طلای پیرنه یاد کرده بود و مارسیال شاعر رومی در نوشته‌های خود به مناطقی اشاره کرد که محققان به مناطق غنی از طلا در اطراف جولیا لیپیکا مرتبط می‌کنند. اکتشافات باستان شناسی نیز شواهد بیشتری ارائه کرد. محققان قبلاً در منطقه “El Castillo de Bolper” یک کارگاه تولید فلز را کشف کرده بودند که با تولید طلا، نقره، سرب و زعفران مرتبط است. همچنین در میدان پراتس، نزدیک معادن، یک دستبند طلا به وزن 23 گرم در یک گورستان رومی پیدا کردم. یک شی مجلل و غیر معمول برای یک منطقه کوهستانی.

این تحقیق همچنین یک سوال تاریخی بزرگتر را مطرح می کند: آیا افول شهر یولیا لیپیکا بر سرنوشت این معادن تأثیر گذاشته است؟

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که بخش‌هایی از شهر رومی، از جمله میدان اصلی و مناطق مسکونی، در اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم پس از میلاد متروک شده است. این زمان دقیقاً مصادف است با دوره احتمالی رها شدن سیستم های هیدرولیک “Los Guiteras”. محققان از بیان رابطه مستقیم بین علت و معلول خودداری می کنند، اما این تصادف قابل توجه است.

استخراج معدن هیدرولیک رومانیایی نیازمند سازماندهی، نیروی انسانی، دانش فنی و کنترل زیرساخت های آبی است. اگر مرکز شهری مجاور کاهش یابد، حفظ چنین سیستمی ممکن است یا سودآور نباشد. بنابراین، “Les Guiterres” نه تنها ممکن است گواهی بر معدنکاری روم باشد، بلکه نشانه ای از فروپاشی اقتصاد کوهستانی وابسته به قدرت امپراتوری روم باشد.